Demokratların kimlik krizi var, çözümü kolay olmayacak

James Stevens kendisini demokratik bir sosyalist olarak tanımlıyor. 24 yaşındaki sinema öğrencisi, provokatif sol görüşlü internet yorumcusu Hasan Piker'i altı yıl önce, "siyasetle ilgilenmeden önce" izlediğini hatırlayan türden bir Demokrat. Geçtiğimiz yıl James, Zohran Mamdani'nin belediye başkanlığı kampanyası için kampanya yapmak üzere Georgia'daki evinden New York City'ye uçtu.

56 yaşındaki annesi Tamara da sadık bir Demokrat. Ama farklı türden. Cumhuriyetçi olarak büyüdü, ardından Barack Obama'yı Oprah'da gördükten sonra Demokrat Parti'ye geçti. Bugünlerde sadık bir parti kadını, üreme haklarını savunuyor, kampanya mitinglerine katılıyor ve yerel adaylara bağış yapıyor.

Hem anne hem de oğul, Demokratların gelecek salı yapılacak ara seçimlerde Kongre'nin kontrolünü kazanmasını istiyor ancak Demokrat Partilerinin ne olmasını istedikleri konusunda tam olarak hemfikir değiller.

Annesi ona bakarken James bana, "Demokratların geniş bir grup insana fayda sağlamayan Cumhuriyetçi politikalara bu kadar taviz vermesinden bıktım" dedi. "Demokratlar için cesur bir vizyona ihtiyaç var" diyor ve partinin, sol görüşlü bir grup olan Amerika Demokratik Sosyalistleri (DSA) ile bağlantılı politikalar benimsemesi gerektiğini savunuyor. Onun görüşüne göre bu, Siyonizm karşıtlığı, kurumsal paranın siyasetten çekilmesi ve devlet tarafından yürütülen ücretsiz sağlık hizmetleri anlamına geliyor.

Washington'daki genel kanı, Demokratların gelecek haftaki oylamadan sonra Temsilciler Meclisi'nin ve hatta muhtemelen Senato'nun kontrolünü ele geçirmek için iyi bir konumda olduğu yönünde.

Altta yatan koşullar Demokratların lehinedir. Cumhuriyetçi ABD Başkanı Donald Trump'ın onay derecesi, 2006 'daki son döneminde George W. Bush'la karşılaştırıldığında, ara döneme giren bir başkan için rekor derecede düşük; İran savaşı hala bitmedi ve Amerikan seçmenleri arasında popüler olmadığını kanıtlıyor; ve bu, zaten yaşam maliyeti konusunda endişe duyan bir seçmeni hayal kırıklığına uğratan daha yüksek gaz fiyatlarına yol açtı. Geleneksel olarak, ara sınavlar görevdeki bir başkanın referandumudur. 18

Ve yine de bu koşullara rağmen Demokrat Parti de ülke çapında sevilmiyor. Real Clear Politics'in anket ortalaması, Amerikan kamuoyunun Demokratları Cumhuriyetçilerden çok az daha iyi gördüğünü gösteriyor. Son anketler Demokrat Parti'nin hâlâ Amerikalılar arasında net bir olumsuzluk oranına sahip olduğunu gösteriyor. Siyasi analistler, eğer Cumhuriyetçiler trendi tersine çevirip bu ara seçimlerde hayatta kalmayı başarabilirse, bunun temel nedenlerinden birinin Demokrat Parti'nin (ya da Demokrat markanın) Amerikalı seçmenlerin çoğunluğu tarafından beğenilmemesi olduğunu söylüyorlar.

Bu salı hangi partinin veya hangi adayların kazandığına dair manşetlerin arkasında, bu seçim sezonunda Demokrat kimliğiyle ilgili bir hikaye de var. Bu, kurumsalcılar ve reformistler, artan değişim isteyen insanlar ve kök ve dal dönüşümü talep edenler arasındaki bir mücadeledir. Soru şu ki, uzun vadede kim kazanacak?

Kaynak: BBC News World RSS (Açık Basın / Çeviri Tam Metin)