Video oyunlarının yeniden yapımı nostaljinin gücünden nasıl yararlanıyor?

Kacey Doran, The Legend of Zelda: Ocarina of Time'ın yeniden yapımının görüntülerini gördüğü anda telefonunu aldı. Ablasına söylemesi gerekiyordu.

“Bunu gördün mü ?” diye mesaj attı Doran heyecanla.

Yaklaşık 30 yıl önce, 10 yaşındaki Doran, orijinal Nintendo 64 oyununun genişleyen, bulmacalarla dolu zindanlarında yavaş yavaş ilerlerken ailesinin televizyonunun karşısına oturmuş, kendinden bir yaş küçük kız kardeşine ekrandaki diyaloğu okumuştu. Ocarina'nın fantastik hikayesi ve güzel müziği ikisini de büyüledi.

Aynı zamanda Doran'ın tamamladığı ilk oyundu. Şimdi, bu yılın sonlarında Switch 2'ye gelecek olan tamamen yeniden tasarlanmış versiyonun kliplerini okurken sayısız anı aklına geldi.

Doran'ın kız kardeşi de cevap verdi: "Ben gözyaşı dökmüyorum... SEN yırtıyorsun."

Bu, nostaljinin gücüdür ve video oyunlarının onu nasıl tetikleyebileceğinin mükemmel bir örneğidir. Doran şu anda New Jersey'deki Rowan Üniversitesi'nde bir e-spor dersi veriyor. 1998'de piyasaya sürülen orijinal Ocarina of Time'ın yeniden keşfetmeyi ve kız kardeşinin çocuklarıyla da paylaşmayı umduğu "büyülü" bir niteliğe sahip olduğunu söylüyor.

Video oyunları endüstrisi uzun süredir yeniden yapımlara yöneldi. Mario Kart'tan Final Fantasy serisine ve hatta Pac-Man'e kadar bazı oyunlar, yeni nesil oyuncular ortaya çıktıkça ve bilgisayar donanımı geliştikçe, daha ayrıntılı grafiklere ve giderek genişleyen oyun dünyalarına olanak tanıdıkça güncellenmiş formlarda geri gelmeye devam ediyor.

Duygusal kanca en önemli çekicilik olsa da, yeniden yapımı ortaya çıkarmak iki ucu keskin bir kılıç olabilir. Bazı oyuncular favori oyunları konusunda oldukça korumacı davranıyor ve yeni sürümler bazı hayranların astronomik derecede yüksek beklentilerini her zaman karşılamıyor.

Kaynak: BBC News Technology RSS (Açık Basın / Çeviri Tam Metin)